Maandag 7 juli (door Marije en Piet Hein)

Nu de Granny’s bezoeken! Hun huizen zien en kijken welk werk we de komende dagen moeten doen. Bij granny Essika, zou de komende dagen worden geklust. Er zat een heel groot gat in het plafond van de patio, welke gemaakt zou moeten worden. Daarnaast een kleine kamer welke geplamuurd en geschilderd moesten worden. Daarna bij Thomas en zijn moeder van 87 jaar. Daar moest ook geklust worden, een kleine kamer zou helemaal onder handen genomen moeten worden, plamuren, stuken en verven. Daarnaast ook het halletje en de deuren.
Ons derde bezoekje was aan een vrouw die ook voor haar gehandicapte zus zorgt. Het was een bijzonder bezoekje. Haar zus zat in het midden van de groep op een krukje en zat zichtbaar te genieten. Ze was niet dom, maar ze kon niet praten, maar ze zat de hele tijd te lachen, vooral naar Jurjen en Piet Hein…
Na het middageten gingen we nog naar een zieke vrouw. Ze lag al 14 jaar op bed, haar rechterarm en rechterbeen waren verlamd, ze werd door haar dochters verzorgd. We hebben voor haar een aantal liederen gezongen en zij heeft voor ons in het Hongaars een lied gezongen. Ook vertelde ze veel over haar leven en wat ze had meegemaakt, wel indrukwekkend.
's Avonds zijn we nog naar een nabijgelegen dorpje geweest met de trein. Ook hier hebben we nog een oma bezocht die door Dorcas ondersteund word. Zij vertelde ons allerlei dingen over hoe ze leeft en ze beantwoordde de vragen die wij hadden. Aan het eind van ons bezoek wou ze nog met ons bidden en dat hebben we toen gedaan. Dit werd vertaald door een meisje uit het dorp waar we onderdak krijgen. De oma was erg blij dat we langsgekomen waren.
Toen we terug naar de trein terug liepen begon het behoorlijk te onweren en waren de flitsen niet van de lucht. Na de korte treinreis moesten we nog een kwartiertje naar de huizen terug lopen en zijn we helemaal doorweekt aangekomen… Omdat het behoorlijk benauwd was, hadden we hier niet veel last van.