Vrijdag 18 juli

Om 6 uur stond iedereen klaar om in het busje te stappen, die ons richting de grens zou rijden. Laszlo en Jurjen reden langs het ziekenhuis om Ruth weer op te halen. In een grote plaats kwam Ference ons oppikken. Hij bracht ons naar het vliegveld. De auto mocht bij de grens snel doorrijden, maar het busje onderging een grondige controle bij de grens van Hongarije. Alle tassen moesten open en de bodems werden beklopt. Het leuke was dat de koffer van Jurjen bij ons in het busje zat en hij daar de sleutel van had…dus Jurjen opgebeld en toen kwamen ze terug lopen naar de douane. Maar er werd niks raars gevonden en we mochten door.
Rond 2 uur waren we bij het vliegveld en om 16 uur vlogen we weer terug naar Nederland. Om 18 uur landen we na een rustige vlucht. Geen turbulentie gehad.
Nadat iedereen de koffers en tassen gevonden had, vrienden en familie begroet was, was het dan toch tijd om afscheid te nemen. Iedereen ging weer zijns weegs.

Donderdag 17 juli (door Marije)

De laatste dag klussen…wat ging de tijd snel. Het was ook lekkerder weer, het zonnetje scheen volop. De vier jongens werden door Laszlo weer naar het houthakvrouwtje gebracht, waar ze verder mochten gaan met het hakken van de wintervoorraad! De meiden, Sanne, Maaike en Marije werden daarna naar de hekken gebracht van de zoon en buurvrouw van woensdag. Tussen de middag gingen we met zijn allen eten in een kindergarten. Omdat de jongens klaar waren met het hout gingen ze met ons mee naar de hekken, waar de meiden 1 hek al klaar hadden. Met elkaar hebben we nog een hek geverfd.
Toen we klaar waren werden we door een vrouw mee genomen naar een rivier, we moesten langs smalle weggetjes en door hoge bosjes lopen om te komen bij een mooie waterval! Het was de moeite waard.
Daarna heeft Laszlo ons mee uit eten genomen, we zaten in een houten huisje aan een riviertje. We kregen shaslicks. Hompjes vlees, erg lekker, vooral met een biertje en sausjes erbij!
Toen we terug reden moesten we stoppen, want de president van Oekraine zou langs komen rijden. Wij uit de auto, maar hij zat in een grote lux bus, met daarachter tien luxe auto’s…leuk.
En ’s avonds was het tijd om onze tassen in te pakken en voor de laatste keer spelletjes met elkaar te spelenen het geld op te maken.

Woensdag 16 juli (door Marije)

De jongens, Frits en Piet Hein werden naar een andere oma gebracht om daar hout te hakken. Ze zijn de hele middag bezig geweest en er vielen wel een aantal spaanders!
Rond een uur of vier werden we weer met de auto terug gebracht naar het Hotel, waar Cor, Laszlo en Ildiko en Jurjen, ons al opwachten. Ruth verbleef nog in het ziekenhuis en zou daar ook moeten blijven tot de vrijdagmorgen van ons vertrek. Ze kreeg daar een infuus tegen de pijn. Ildiko zou bij haar blijven de komende dagen.

Vandaag maandag 21 juli (door Astrid)

Heerlijk, nadat ik Cor vrijdag al even telefonisch had gesproken toen de Transcarpaten groep weer op Nederlandse bodem stond, vandaag Cor op kantoor ontmoet.
We hebben elkaar veel vertellen en te bevragen over de 2 jongerenreizen die net achter de rug zijn. Wat hebben jullie met elkaar veel meegemaakt en wat hebben jullie de granny's enorm geholpen met al jullie kluswerkzaamheden.
Ik hoop dat jullie ondanks dat er ook bij jullie in de groep deelnemers zo ziek waren dat ze naar het ziekenhuis moesten, terug kunnen kijken op een waardevolle jongeren werkvakantie!
Ik wens jullie Gods zegen en Zijn kracht van genezing toe! Marije ik kijk uit naar het verslag van de laatste 2 dagen :-)
Hartelijke groet, Astrid van de Pas - team Actie

Woensdag 16 juli (door Marije en Maaike)

We hebben vandaag weer heel wat beleefd. Ieder op z’n eigen manier.
Ruth ging na het ontbijt met Jurjen, Ildiko, Laszlo en Julia naar het primitieve ziekenhuis hier in het dorp. Nadat de dokter haar onderzocht moest ze 24 uur blijven, maar na een kort bloed onderzoek mocht ze naar huis met pijnstillers. Maar dit leek toch niet de goede manier, dus toen zijn ze doorgereden naar een ziekenhuis in een stad. Daar moet ze blijven tot vrijdag en dan nemen we haar mee naar huis.
Vanmorgen heeft een team het werk afgemaakt met de groene verf van de dagen ervoor.
Door de wat onverwachte wending van het ziekenhuisbezoek, zijn we ’s middags door een oekrainse man opgehaald om met z’n 5en (+chauffeur) in een kleine volkswagen een half uur te rijden naar een dorp in de bergen. Marije, Maaike en Sanne werden naar een oma gebracht om daar een hek te verven. Hij was rood, maar aan het einde van de dag bruin. De vrouw woonde daar met haar zoon, schoondochter en kleinkinderen. Haar zoon kon aardig wat woorden Duits, dus communiceren ging aardig goed. Het was leuk dat ze Hongaars praten en we daardoor ook wel snapte wat ze ons wilden vertellen. Voor het werk heeft hij nog accordeon gespeeld. Na het werk werden we beloond met een tafel vol eten.

Dinsdag 15 juli (door Frits)

Acht uur ontbijt en vanaf negen uur weer gaan werken bij de granny’s. Het was een beetje grauwe dag. Bijna op het einde van de morgen ging het regen en moesten we onze werkzaamheden stoppen. Daarna zijn we terug gegaan naar het hotel en hebben we geluncht. ’s Middags hebben we andere granny’s bezocht. Eén van de granny’s die we bezochten verzorgde haar kleinkind. Dat kleinkind had zijn vader en moeder verloren. Was zeer indrukwekend. Het huilen stond mij nader dan het lachen. Overal in het huis zaten scheuren. In één vertrek van het huis deed de granny alleen maar schoonmaken. Omdat het daar te gevaarlijk was om te leven. Er zijn daar problemen met de fundering. Daarna hebben we nog een andere granny bezocht. En zijn we nog in de kerk wezen kijken. Om zeven uur soort friet en vis gegeten. Daarna hebben we gezellig nog wat gepraat. Ruth was vandaag thuis gebleven, ze was niet lekker en had vooral buikpijn.

Maandag 14 juli (door Frits)

Vanmorgen zijn we vertrokken naar Nagy Bocsko, om ook daar bij granny’s werkzaamheden te gaan verrichten. Voor we weg gingen hebben we nog afscheid genomen van de mensen waar we hebben geslapen. Omstreeks half elf zijn we vertrokken. We kwamen rond twee uur aan in Nagy Bocsko. We hebben onze spullen in het hotel gezet en zijn richting de granny’s gegaan waar we werkzaamheden zouden gaan verrichten. Daar aangekomen zijn we weer in twee groepen gaan werken. De ene groep (Piet-Hein, Marije, Maaike en ik zelf) ging naar een Granny waar het hek moest worden geschilderd. De andere groep (Cor, Sanne, Ruth en Jurjen) moest ook een hek schilderen. Om zeven uur hebben we lekker tortellini gegeten. De rest van de avond gezellig door gekomen.